Budynki inwentarskie

budynki inwentarskie W polskiej praktyce budowlanej budynki inwentarskie, czyli przeznaczone na potrzeby zwierząt, dzielimy ze względu na formę zabudowy na trzy typy. Pierwszy z nich to zabudowa pawilonowa tworząca układy rzędowy, grzebieniowy, pierścieniowy, wachlarzowy lub gwieździsty z wolno stojących budynków.

W zabudowie blokowej, drugim typie, mamy do czynienia ze zbiorem różnych obiektów z spójny zespół funkcjonalny. W zabudowie monoblokowej z kolei mamy jeden budynek o zwartej formie rzutu, w którym skupiona jest cała produkcja. W wykorzystaniu jest szereg różnych technologii i rozwiązań funkcjonalno-przestrzennych. Patrząc od strony przeznaczenia, stosuje się następujący podział:

- Budynki dla bydła - obory, jałowniki, cielętniki, bukaciarnie;

- Budynki dla trzody chlewnej - chlewnie, odchowalnie prosiąt, warchlakarnie, wychowalnie loszek i knurków hodowlanych, tuczarnie;

- Budynki dla owiec - owczarnie, wychowalnie młodzieży, tuczarnie jagniąt, budynki dla tryków (tryczniki), odpajalnie jagniąt;

- Budynki dla kur - wychowalnie, kurniki, brojlernie); - Budynki dla indyków - wychowalnie, brojlernie, indyczniki reprodukcyjne;

- Budynki dla kaczek i gęsi – kaczniki i gęśniki.

Największym wyzwaniem w tego typu budynkach jest utrzymanie odpowiednich warunków mikroklimatycznych. Wilgotność i temperatura powinny być bliskie optimum dla danego gatunku, co w praktyce uzyskiwane jest m.in. poprzez stosowanie pianek poliuretanowych do termo izolowania budynków.



Grzegorz

Specjalista od powłok ochronnych i izolacji natryskowych